İsa Aras mersinli 14 yaşında zeki bir çocuk. Çok iyi İngilizce biliyor. Anne öğretmen. Baba emniyette görevli. Babasının ifadelerine göre interaktif savaş oyunları oynayan bir çocuk. Babasının evde 7 silahı var. Mermileri var. Belli ki oyunlar çocuğun psikolojini bozmuş. Babası bir müddettir psikoloğa götürdüğünü, son zamanlarda ise çocuğun gitmeyi reddettiğini söylemiş. Oğlu kendisini atış poligonuna götürmesini ve silah kullanmayı öğretmesini istemiş. Nasıl baba ki, çocuğuna o yaşta silah kullanmasını öğretmek için poligona götürüyor. Üstelik evde de silahlar var. Mermiler var.

Çocuğun yurt dışından oyunlar vasıtasıyla iletişimde olduğu kişiler var. Muhtemelen ingilizce konuşuyor bunlarla. Sonuç babasının 5 silahını ve mermileri alıyor ve o korkunç, vicdanları sızlatan saldırı oluyor. Seri katil çocuk kendisi de ölüyor. Muş’ta bir ortaokulda bir çocuk okula silah gelmiş. Maraş’taki olaydan bir gün sonra. Silah tespit edilmiş. Çocuk kendi mesajlarında kendisinin çok zeki dahi olduğunu ileri sürüyor.

İnsan zeki olabilir. Zeka iman ve İslamla, disiplin ve ahlakla terbiye edilmezse insanı yanlış yollara sürükler. Nitekim katil İsa’nın öğretmen anne ve emniyette müfettiş dini değerlere mesafeli olduğu anlaşılan bir ailenin çocuğu olduğu anlaşılıyor. Aile dindar bile olsa çocuklarıyla gerektiği kadar ilgilenmedikleri takdirde birçok olumsuz durumla karşılaşabilirler. Önemli olan ilgilenmektir. Dinimiz, dinimizin iman, ibadet ve ahlak prensipleri de çocuğun kendisine, ailesine ve topluma faydalı olmasını sağlar.

İşte bu ve benzeri korkunç olaylar bize şunları hatırlatır:

Her şeyden önce devlete düşen görev, çocuklara öldürmeyi sıradanlaştıran ve kötü davranış ve alışkanlıklara yönlendiren interaktif oyunları ve sosyal mecraları kesinlikle yasaklamasıdır.

Anne babaya düşen görevler ise şu şekilde özetlenebilir:

1. Çocuklara kesinlikle cep telefonu alıp eline vermemek. Telefon olduğu zaman kontrol sizden çıkar. Başkasına bakmayın. Öncülük yapın. Çocuğunuzun seri katil olmasını istemezsiniz herhalde. Sizin yanınızda kontrolünüzde kısa bir süreliğine sizin telefonunuzda zararsız çizgi filmleri izlemesi normal. Ama kendi telefonunuzu kontrolsüz bir şekilde verirseniz ne yaptığını tahmin edemezsiniz.
2. Çocukla ilgilenmek. Çocukla ilgilenmek onunla zaman geçirmek, sohbet etmek demektir. Bu, çocuğumuzu sevdiğimizin, ona şefkat etmemizin en önemli göstergesidir. Bir çiçek bile ilgisiz büyümez solarsa, bir çocuk da ciddi ilgi ve alâka ile büyür.
3. Çocuğa dinimizin esaslarını öğretmek. Sadece okula göndermek, ders aldırmak yetmez. Özel okula göndermekle iş hallolmaz. Onlara İman, ibadet ve islam ahlakını, dinimizin şefkat ve sevgi prensiplerini yaşayarak öğretmek gerekir.
4. Onu bir bir spor dalına yönlendirmek, amatör olarak basket, yüzme futbol vs. gibi spor dallarıyla ilgilenmesini sağlamak çok önemli. Çocuklar bedenen ve ruhsal olarak sporla olgunlaşırlar.
5. Çocuğu evde yalnız bırakmamak lazım. Bu çok önemli. Yalnız kalan çocuğu evde bir çok tehlikeler bekliyordur.
6. Çocuklarımıza özellikle namazlardan sonra dua etmek. Dua onların doğru yolda olmalarına, bizim de onlara yardım etmemize sebep olur.

Kısaca çocuk dünyaya getirmek, benim de bir çocuğum olsun demek güzel. Allah herkese nasip etsin. Ama onları kendi hallerine bırakmak, özgür büyüsünler gibi tamamen seküler bir anlayışla hareket etmek onlara yapılacak en büyük kötülüktür. Onlar suça yönelirse biz de suçlu oluyoruz. Hem dünyada hem de ahirette.