Vatandaşlık bilincinin gelişmesi, devletin idare etme sanatındaki işlerini hem kolaylaştıracak, hem de doğru ve adil bir istikamete yönlendirecektir. Devletin bu tür vatandaşlık olgularından korkmaması, bilakis bunları teşvik etmesi gerekmektedir. Bu vatandaş için önemli olduğu kadar devlet için de önemlidir.

Vatandaşta hak arama şuurunun gelişmesi, devlet için de çok önemli bir olaydır. Hak arayan vatandaş, haksızlığa uğramaktan kendini korumaya gayret eder. Toplumun bütün fertlerinde bu hak arama duygusunun gelişmesi, fertlerin ve devletin haksızlık yapmasını önemli ölçüde önler. Kendisine haksızlık yapıldığını düşünen insan, bunun düzeltilmesi için adalete müracaat edecektir. Bu noktada devletin ve fertlerin en önemli dayanak noktası adalet kurumudur. Devleti ayakta tutacak, yıpranmaktan koruyacak olan bu kurumdur. Onun için adalet kurumu hiçbir hissiyata alet olamaz. Ne kişilerin ne de toplulukların…

Devletin devamında en önemli etkenlerden biri de eğitimdir. Sağlıklı bir eğitim devletin devamında en önemli payandadır. Haklarını ve sorumluluklarını bilen fertler yetiştirmek devletin öncelikli işlerindendir. Bu durum kendinin devamını sağlar. Kimse bana ses çıkarmasın, itaatkar kullar olsunlar şeklindeki anlayış demokrasilerde olmayan tarzdır.

Demokrasi fazilet rejimidir. Fazilet, hak ve ödevlerini yerine getirmekle elde edilir. İşini yapmayan insandan hangi fazilet beklenir? Bu manadaki faziletten yoksun insan ne kendi rahat eder, ne de çevresine huzur verir.

Yönetim birimleri, halkı ile iyi diyalog içinde olmak durumundadır. Bu sağlıklı bir iletişimden geçer. Vatandaşından gelen dilek ve şikayetleri dikkatle takip etmek onun için büyük önem taşımaktadır. Doğrularını ayıklayıp yerine getirmek, yanlışlarını ise düzeltmek ve bilgilendirmek yönetimlerin görevleri arasındadır.

Yöneticilerle halk ve sivil toplum kuruluşları, basın daha yakın ve bilgilendirici bir iletişim içinde olmalıdır.

Mesela, yöneticileri, trafik sorununa nasıl bir çözüm düşünüyor? Ne gibi tedbirler alıyor? Bu konuda halkın beklentileri nelerdir? Bu bilgileri paylaşmalıdır.

Sivil toplum kuruluşları ile bir fikir alışverişi olmuş mudur? Onların düşünce ve beklentileri nelerdir?

Halk ne istiyor ve ne bekliyor?

Bu bir örnek. Şehrin bütün dertleri böyle bir diyalog içinde çok daha rahat ve sağlıklı bir şekilde çözülebilir. İnsanımız fedakardır. Yöneticilerini yanında görürse fedakarlıktan kaçınmaz. Bu durumdan büyük bir keyif alacağının altını da çizmek gerekir.

Vatandaş, hizmetkar devlet istiyor. Yukarıdan bakan, halkını küçümseyen idareci görmek istemiyor. Kendilerinin yanında ve şefkatle davranan kimseler olarak görmek istiyor.

Yönetenlerin, düşünce ve hizmet bakımından halktan bir adım önde olmalarını istiyor. Düşünmeyen ve iş üretmeyen idareci görmek istemiyor. İş yapanı da ömür boyu unutmuyor. Onu hep saygı ile anıyor.

Bu halkın Menderes’i unutmamasının altında yatan sır bence budur.

Haksız da değiller.