Yeni bir yıl… Takvimde bir rakam değişir ama aslında insana yöneltilen soru çok daha derindir: Bu geçen zaman sende neyi değiştirdi? İslam düşüncesinde zaman, boşlukta akan bir kavram değil; emanet edilen, şahitlik eden ve sonunda hesabı sorulacak bir hakikattir. Kur’ân’da zamana yemin edilmesi tesadüf değildir. Asr’a, fecre, geceye ve gündüze yapılan vurgu; insanın ömrünün gelişigüzel değil, bilinçle yaşanması gerektiğini hatırlatır. Yeni yıl bu yüzden “yeni bir hayat” vaadi değil, eski hayatın muhasebesi için açılmış bir kapıdır.

Değişmesi beklenen takvim değil, niyettir.

Toplumsal açıdan bakıldığında yeni yıl, bireysel bir farkındalık anı olmanın ötesinde kolektif bir başlangıçtır.

İnsanlar bu geçişlerde durur, düşünür, umut eder; bazen de kaygılanır. Gelecek beklentileri, geçmiş pişmanlıkları ve “daha iyi bir hayat” arzusu ortaklaşır.

Ritüeller, kutlamalar ya da sessizce edilen dualar… Hepsi insanın belirsizlik karşısında tutunma ihtiyacının yansımalarıdır. İslamî bakışta ise bu tutunma, zamana anlam yüklemekten çok, sorumluluk bilinciyle yaşamayı esas alır.

Toplumun dönüşümü de bireyin iç disiplininden, ahlaki duruşundan ve kendini gözden geçirme cesaretinden başlar.

Kâinat cephesinden bakıldığında ise yeni yıl, aslında insana ait bir duraklama noktasıdır. Çünkü kâinat için her an yenidir. Güneş doğar, batırılır; mevsimler döner; gece gündüzü kovalar. Tüm bu düzen, kesintisiz bir ilahi ahengin parçasıdır. Yaratılış süreklidir. İnsan ise zamanı bölerek anlar; yıllara, aylara, günlere ayırır. Yeni yıl, insanın bu büyük akış içinde kendine dönüp sorması içindir: “Ben bu ahengin neresindeyim?” İç dünyasını da tıpkı kâinat gibi denge, ölçü ve anlam üzerine yeniden kurması beklenir.

Sonuçta yeni yıl; ne geçmişi silen bir sihir ne de her şeyi erteleyen bir başlangıçtır.

O, insan için niyetin tazelendiği, yönün yeniden belirlendiği bir farkındalık eşiğidir. Zaman akmaya devam ederken insanın yapabileceği en sahici şey; neyi çoğalttığını, neyi ihmal ettiğini ve hangi yöne yürüdüğünü dürüstçe görmektir.

Yeni yıl, daha iyi bir kul, daha adil bir insan ve daha bilinçli bir hayat için yapılan sessiz ama güçlü bir davettir.

Bu daveti duyanlar için zaman, tüketilen bir şey olmaktan çıkar; inşa edilen bir hakikate dönüşür.