Yüce Allah buyurur:

“Ben gizli bir hazine idim; bilinmeyi istedim, bu yüzden mahlûkâtı yarattım ki Beni tanısınlar.”

Bu kudsî beyan, yaratılışın özünde sevginin bulunduğunu gösterir.

Allah’ın “el-Vedûd” ismi, sevgiyi varlığın temel hakikati kılar.

Sevgi; ruhun kaynağı, imanın tohumu ve varoluşun nefesidir.

Sevgi ve İman — Kur’an’ın Temeli

Kur’an’da şöyle buyurulur:

“İman edenler Allah’ı en derin sevgiyle severler.”
(Bakara 165)

İman sadece tasdik değildir;
kalbin Allah sevgisiyle dolmasıdır.
Kalp ilâhî sevgiyle dolduğunda iman kemale erer, amel güzelleşir, niyet berraklaşır.

Hadislerde Sevgi — İmanın Zirvesi

Peygamber Efendimiz ﷺ buyurur:

“Benim rızam için birbirini sevenler nerede? Bugün onları Arşımın gölgesinde gölgelendiririm.”
(Müslim)

Ve yine:

“Birini Allah için seveni, Allah sevilen kulları arasına alır.”
(Müslim)

Demek ki Allah için sevgi, kulun kalbini Rabbin sevgisine götüren en kısa yoldur.

Marifet Büyüklerinin Görüşü — Sevgi, İmanın Ruhu

İmam Gazâlî (rh.):

“İnsanın kemali, kalbin Allah sevgisiyle dolmasıdır.
Sevgisiz ibadet şekilden ibarettir; sevgi ise ibadete ruh verir.”

Gavs-ı Âzam Abdülkadir Geylânî (rh.):

“Sevgi, kalbi Yaratıcıya çeken bir hâldir.
Bu ateş yanınca kul mahlûkâta merhamet, Hâlık’a tam güvenle dolup taşar.”

İbn Arabî (rh.):

“Ben sevgi dininin mensubuyum; sevgi nereye giderse benim dinim oradadır.”

Ona göre insan kalbi, Allah’ın güzelliğinin aynasıdır; yaratılış sevginin bir tecellisidir.

Mevlânâ Celâleddîn Rûmî (k.s.):

“Sevgi bir alevdir; tutuşunca mâşuktan başka her şeyi yakar.”

Sevgi, ruhu fenadan bekâya taşır; acıları saflaştırır, yaralara şifa olur.

Sevginin Ahlâka Yansıması

Anne şefkati, dost vefası, hoca merhameti, hepsi Allah’ın el-Vedûd isminin yansımalarıdır.

Allah’ı seven kul;
insanlardan nefret etmez,
ayıp araştırmaz,
kötülüğe iyilikle karşılık verir,
affeder, hizmet eder ama karşılık beklemez,
makamı, malı gözünde küçültür,
huzur ve sükûnet bulur.

Mevlânâ der ki:

“Sevgi olmazsa ibadet bile surî olur; sevgi varsa sessizlik bile zikirdir.”

Sevgi: Dinin Ruhu, İmanın Temeli

Rabbimiz Kur’anda buyurur ki:

“Allah onları sever, onlar da Allah’ı sever.”

(Mâide 54)

Bu, kul ile Rabbi arasındaki ezelî sevgi bağıdır.
Kalp ilâhî sevgiye açıldığında kul sadece mümin olmaz;
Allah’ın sevgilisi olur.

Sevgi, imanın özü; iman ise sevginin meyvesidir.
“El-Vedûd” sevginin hakiki adıdır.

Allah’ım…
Kalplerimizi Senin sevginle dirilt;
sevgini bizlere imanımızın özü, amellerimizin ruhu kıl.
Bizi, Senin rızan için seven ve sevilen kullarından eyle.
El-Vedûd isminin nuruyla gönlümüzü genişlet,
sevgiyle kalplerimizi, merhametle hâllerimizi, huzurla ömrümüzü mamur eyle.
Sevginle bizi arındır, rahmetinle sar, yakınlığınla yücelt.
Âmin.

Dr. Mansour Malik - Londra